عـــــــــــا دی




یه آی دی عادی
masihaaddee
یه پیشینه ی عادی
موضوعات عادی
آخرین یادداشت های عادی


یه آمار عادی : 553650

Powered by BlogSky.com

یکشنبه 15 آذر‌ماه سال 1388
ادامه ی بازم کابوس ؟


 

عید غدیر مبارک


سلام

اول : کابوس ؛


به کجا رسیده بودیم توی پست قبلی ؟

آها

گفتم وقتی گرفتار کابوس می شی
اون قدر ذهن و هوش و حواست درگیر خطریه که حس می کنی تهدیدت می کنه که
اصلا نمی تونی به موقعیت نامعقول و غیر عادی ای که درشی
فکر کنی و
ارزیابیش کنی

این حالت
راز قدرت کابوسه و
منشا ترسی که به تموم وجودت مستولی می شه

حقیقتش اینه که
من و تو
وقتی با کابوس درگیریم
توی موقعیتی غیر عادی قرار داریم که
چندان شناختی ازش نداریم
و این عدم شناخت
می تونه باعث بشه که
از چیزی که باید
نترسیم
و از چیزایی که نباید
بترسیم

و یا حتی گاهی
مثل وقتایی که
سوراخ دعا رو گم می کنیم
سوراخ ترسو هم گم کنیم
یعنی
به خیال این که
داریم از چیزی که باید بترسیم می ترسیم
از چیزی بترسیم که
ترس نداره
یا ...

...


دوم : تجربه ؛

می گن
مار گزیده
از ریسمون سیاه و سفید می ترسه

این به خاطر اینه که
شرطی شدن
از خاصیتای مهم و حیاتی
و گاهی دست و پا گیر ذهنای عادیه

این که
با دیدن شرایط و موقعیتای ناجور
فورا احساس خطر کنیم و
در موقعیت تدافعی قرار بگیریم و
اگه خودمونو قادر به دفاع ندونیم
به فکر فرار یا کمک خواستن باشیم

در واقع ما گاهی وقتا در هنگام احساس خطر
باید مثل یه حیوان
به سرعت بتونیم اقدام به دفاع یا فرار بکنیم
نه اینکه بشینیم و فکر کنیم و
اوضاعو تجزیه و تحلیل کنیم
چون
در این صورت
جونورای درنده ای که تهدیدمون می کنن
بهمون امون نمی دن

به همین خاطره که یه سری مجموعه های رفتاری مشخص
به صورت پکیجایی تو وجودمون هست
که در موارد اضطراری
که زمان اهمیت حیاتی پیدا می کنه
به صورت خودکار
کنترل وجودمونو در دست می گیرن و
رفتارای خاصی رو
برای حفظ جونمون و منافعمون بروز می دن

سوم : اصلاحات ؛

خب
بعضیا  می گن که
آدم اگه بخواد آدم باشه
باید از حیوانیت فاصله بگیره و
این پکیجای رفتاری از پیش آماده رو
توی وجود خودش از بین ببره و نابود کنه
تا در همه حال خودش (؟) حاکم بر رفتارش باشه

بعضیام می گن که
دستکاری توی این مجموعه های رفتاری
و نابودیشون
در واقع دستکاری توی خلقت خداوندیه و
باعث می شه بشر از فطرت اولیه ی خودش دور بشه و
در مواقع لزوم
با مشکل مواجه بشه

بعضیای دیگه هم می گن که
باید بتونیم
این پکیجا رو برای روز مبادا نگه داریم
ولی اولا باید اون طوری که مناسبه اصلاحشون کنیم و
ثانیا
مدیریت اجراشونو هم در دست بگیریم

این که
کدوم این حرفا درست تره
موضوع این بحث نیست
موضوع اینه که
توی کابوس
ما در چنین شرایطی قرار می گیریم

شرایطی که
در موقعیتی ناشناخته قرار داریم که
نه محیط اطرافمون حالت عادی داره
و نه از عامل یا عوامل تهدید شناخت کافی داریم

...

ادامه داره


سربلند بمونیم و ایرونی