عـــــــــــا دی




یه آی دی عادی
masihaaddee
یه پیشینه ی عادی
موضوعات عادی
آخرین یادداشت های عادی


یه آمار عادی : 552929

Powered by BlogSky.com

شنبه 14 خرداد‌ماه سال 1390
می گن



سلام




می گن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه

دل این آدما زشته دیگه زیبا نمی شه

اون بالا باد داره زاغ ابرا رو چوب می زنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمی شه

...

شاید باور کردنی نباشه که

بعد از مدتها

اولین باره که تونستم اینجا یه سری بزنم ...

...

سربلند بمونیم و ایرونی




دوشنبه 1 فروردین‌ماه سال 1390
نوروز نو ...



سلام

:)

یه سال بدتر از سال بد قبلیش رفت و
یه سال عادی از راه رسید
تا ببینیم
تا چه حد
قادریم بهش گند بزنیم و
تا چه حد
می تونیم بد یا بدترش کنیم ...

...

هر روز که از خواب بر می خیزیم
و یا احتمالا نمی خیزیم
برای ماهایی که
اسیر قید و بندای زمانیم
یه روز نو به حساب میاد
یعنی
سالی سیصد و شصت و پنج و خورده ای
روز نو داریم

اما

در بین این روزا
فقط
یه نوروز هست
که
سالی یه روزه
و قطعا بی دلیل انتخاب نشده

پس مسیح عادی دوست داره بگه که



امروزمون نوروز



هر روزمون پیروز



...

کاش
قدر هر روزمونو بدونیم و
مخصوصا
قدر نوروزمونو که
سالی یه روز بیشتر نیست

...

سربلند بمونیم و ایرونی


یکشنبه 30 آبان‌ماه سال 1389
... and nothing else at all ...


Yesterday 


when I was young


The taste of life was sweet
As rain upon my tongue
I teased at life
as if it were a foolish game
The way the evening breeze
May tease the candle flame

The thousand dreams I dreamed
The splendid things I planned
I always built to last
on weak and shifting sand
I lived by night
and shunned the naked light of day
And only now I see
how the time ran away

Yesterday 


when I was young


So many lovely songs
were waiting to be sung
So many wild pleasures
lay in store for me
And so much pain
my eyes refused to see
I ran so fast that time
and youth at last ran out
I never stopped to think
what life was all about
And every conversation
that I can now recall
Concerned itself with me
and nothing else at all

The game of love I played
with arrogance and pride
And every flame I lit
too quickly, quickly died
The friends I made
all somehow seemed to slip away
And only now I'm left
alone to end the play,
...

yesterday

when I was young
So many, many songs
were waiting to be sung
So many wild pleasures
lay in store for me
And so much pain
my eyes refused to see
There are so many songs
in me
that won't be sung
I feel the bitter taste
of tears upon my tongue
The time has come for me
to pay for yesterday


When I


was 


young


جمعه 30 مهر‌ماه سال 1389
یادم باشد ...


سلام


...  حرفی نزنم که ...


...


سربلند بمونیم و ایرونی


   1       2       3       4       5       ...       83    >>